الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

287

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

158 - برادرت را ( به هنگام خطا كارى ) بوسيلهء نيكى سرزنش كن ! و شر او را از طريق بخشش كردن دور ساز . 159 - كسى كه خود را در مواضع تهمت قرار دهد . نبايد آن كس را كه به او سوءظن پيدا مىكند سرزنش نمايد . ( 620 . ) . 160 - آنها كه دستشان به حكومت مىرسد ( غالبا ) استبداد به خرج مىدهند . 161 - كسى كه استبداد رأى داشته باشد هلاك مىشود . و هر كس با مردان بزرك مشورت كند در عقل و دانش آنها شركت مىجويد . 162 - كسى كه رازش را بپوشاند ، اختيارش هميشه در دست اوست ( 621 . ) 163 - فقر مرگ بزرگ است ( 622 . ) . 164 - آن كسى كه حق « حق ناشناسى » را ادا كند . ( گوئى ) او را پرستش كرده ( و برده او است ) . 165 - اطاعت مخلوق در معصيت خالق روا نيست . ( هرگز بخاطر اطاعت مخلوق معصيت خالق مكن ) ( 623 . ) . 166 - براى انسان عيب نيست كه حقش تأخير افتد ، عيب آن است كه چيزى را كه حقش نيست بگيرد ( 624 . ) . 167 - خود پسندى مانع بزرك ترقى است . 168 - آخرت نزديك است و توقف در دنيا كوتاه .